ΣΚΑΡΛΑΤΟΥΔΗΣ ΠΕΝΕΔ 2003

ΠΕΝΕΔ 2003

Γ' ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ 2000-2006

Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας

ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΤΡΙΒΗ

ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΡΗΣ ΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΜΕ ΔΙΔΙΑΣΤΑΤΑ ΚΑΙ ΤΡΙΣΔΙΑΣΤΑΤΑ ΜΟΝΤΕΛΑ ΜΕ ΤΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΩΝ ΠΕΠΕΡΑΣΜΕΝΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ: ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΗ ΜΥΓΔΟΝΙΑ ΛΕΚΑΝΗ

Η Διδακτορική Διατριβή του Σκαρλατούδη Ανδρέα αποτέλεσε τμήμα του ερευνητικού προγράμματος ΠΕΝΕΔ-2003 με κωδικό 03ΕΔ843 και τίτλο «Προσομοίωση της σεισμικής κίνησης με τη χρήση διδιάστατων και τρισδιάστατων μοντέλων».

Το παραπάνω έργο συγχρηματοδοτήθηκε κατά:

  • 75% της Δημόσιας Δαπάνης από την Ευρωπαϊκή Ένωση - Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο
  • 25% της Δημόσιας Δαπάνης από το Ελληνικό Δημόσιο - Υπουργείο Ανάπτυξης - Γενική Γραμματεία Έρευνας και Τεχνολογίας
  • και από τον Ιδιωτικό Τομέα

στο πλαίσιο του Μέτρου 8.3 του Ε.Π. Ανταγωνιστικότητα - Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΥΠΟΕΡΓΟΥ

  • Κωδικός υποέργου: 843
  • Μέτρο: 8.3
  • Έργο/Δράση: 03ΕΔ/8.3.1
  • Αρμόδια Διεύθυνση ΓΓΕΤ: Διεύθυνση υποστήριξης ερευνητικών προγραμμάτων

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΥΠΟΕΡΓΟΥ

  • Μήνες: 36
  • Ημερομηνία έναρξης: 01/07/2004
  • Ημερομηνία λήξης: 10/10/2008
  • Χρονική παράταση (συνολικά σε σχέση με την αρχική σύμβαση: 7.67 μήνες (30/60/2009)

ΑΝΑΔΟΧΟΣ

  • Επωνυμία: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης
  • Τηλέφωνο: 2310996713
  • e-mail: research@rc.auth.gr

ΦΟΡΕΑΣ ΣΥΓΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΥΠΟΕΡΓΟΥ

  • Επωνυμία: UNIQUE TECHNOLOGIES
  • Νόμιμος Εκπρόσωπος: Παπαγγελής Δημήτρης
  • Τηλέφωνο: 2310214800
  • e-mail: unique@hol.gr

ΦΟΡΕΑΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΥ

  • Επωνυμία: Comenius University, Dep. of Physics of the Earth and Planet. Faculty of Mathematics, Physics and Informatics, Bratislava - Slovak Republic
  • Νόμιμος Εκπρόσωπος: Prof. Peter Moczo
  • Τηλέφωνο: +421-2-60295327
  • e-mail: moczo@fmph.uniba.sk

http://www.nuquake.eu/Researchers/index.html

ΕΜΠΕΙΡΟΙ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ

  • Ονοματεπώνυμο: Νίκος Θεοδουλίδης
  • Οργανισμός Κύριας Απασχόλησης: Ινστιτούτο Τεχνικής Σεισμολογίας και Αντισεισμικών Κατασκευών (Ι.Τ.Σ.Α.Κ.)
  • Ιδιότητα - Υπηρεσιακή Σχέση: Κύριος Ερευνητής
  • e-mail: ntheo@itsak.gr

http://www.itsak.gr/people/people/cv/6

  • Ονοματεπώνυμο: Αναστασία Κυρατζή
  • Οργανισμός Κύριας Απασχόλησης: Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Τμήμα Γεωλογίας, Τομέας Γεωφυσικής
  • Ιδιότητα - Υπηρεσιακή Σχέση: Καθηγήτρια Σεισμολογίας
  • e-mail: kiratzi@geo.auth.gr

http://geophysics.geo.auth.gr/new_web_site_2007/GR/dep/DEP_PERSONAL/sissy.html

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΔΙΑΤΡΙΒΗΣ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

The extended abstract of my PhD dissertation in English can be downloaded in pdf format here:

Download the extended abstract

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕΙΣ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ

Τμήματα της Διαδακτορικής διατριβής έχουν δημοσιευθεί σε διεθνή επιστημονικά περιοδιοκά και έχουν παρουσιαστεί σε διεθνή και εθνικά συνέδρια και ημερίδες. Στη συνέχεια παρατίθονται οι δημοσιεύσεις στα διεθνή περιοδικά καθώς και οι ανακοινώσεις και παρουσιάσεις σε διεθνή και εθνικά συνέδρια και ημερίδες.


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos and N. Theodoulidis, (2011). Site response study of the city of Thessaloniki (N. Greece), for the 04/07/1978 (M5.1) aftershock, using a 3D Finite-Difference wave propagation method, accepted for publication in Bull. Seism. Soc. Am.paper_#9


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos and N. Theodoulidis, (2011). Spatial distribution of site-effects and wave propagation properties in Thessaloniki (N. Greece) using a 3D Finite Difference method, Geoph. J. Int., 185, 485-513.paper_#8


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos, N. Theodoulidis, J. Kristek and P. Moczo, (2010). Local site-effects for the city of Thessaloniki (N. Greece) using a 3D Finite-Difference method:  A case of complex dependence on source and model parameters, Geoph. J. Int., 182,  279-298.paper_#6


Skarlatoudis A.A. and C.B. Papazachos, (2010). Implementation of a non-splitting formulation of perfect matching layer in a 3D – 4th order staggered-grid velocity-stress finite-difference scheme, Bull. Geol. Soc of Greece, in the proceedings of 12th International Congress, Patras, Greece.paper_#9


Skarlatoudis A.A., J. Kristek, P. Moczo, C. B. Papazachos, (2006). Implementation of a Non-Splitting Formulation of Perfect Matching Layer in a 3D 4th-order Staggered-grid Velocity-stress Finite-difference Scheme, 1st European Conference on Earthquake Engineering and Seismology, Geneva, Switzerland.paper_#5


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos, P. Moczo, J. Kristek, N. Theodoulidis, (2008). Ground motions simulations for the city of Thessaloniki, Greece, using a 3-D Finite-Difference wave propagation method, 31st European General Assembly of the European Seismological Commission, Chania, Greece.


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos, P. Moczo, J. Kristek and N. Theodoulidis, (2008). Ground motions simulations for the city of Thessaloniki, Greece, using a 3-D Finite-Difference wave propagation method, European Geosciences Union (EGU) General Assembly, Vienna, Austria.


Skarlatoudis A.A., Korosoglou, P., Kanellopoulos, C. and Papazachos C.B, (2008). Interaction of a 3D finite-difference application for computing synthetic waveforms with the HellasGrid infrastructure, 1st HellasGrid User Forum, Athens, Greece, 3rd EGEE User Forum, Clermont-Ferrand, France.


Skarlatoudis, A.A., Papazachos, C.B., Moczo, P., Kristek, J., Theodoulidis, N. and Apostolidis, P., Evaluation of the existing structural models and estimation of ground motion for Thessaloniki, Greece with the FD method, 4th International Conference on Earthquake Geotechnical Engineering, Thessaloniki- Greece, 2007.


Skarlatoudis A.A., C.B. Papazachos, P. Moczo, J. Kristek, N. Theodoulidis and P. Apostolidis, (2007). Evaluation of ground motions simulations for the city of Thessaloniki, Greece using the FD method: the role of site effects and focal mechanism at short epicentral distances, European Geosciences Union (EGU) General Assembly, Vienna, Austria.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΑΥΤΙΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΡΩΜΑΤΩΝ

Στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζεται ο αριθμητικός έλεγχος της ακρίβειας και της ορθότητας του σχήματος των Π.Δ. με ενσωματωμένο το σχηματισμό μη-χωριζόμενων απόλυτα ταυτιζόμενων στρωμάτων. Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε με τη σύγκριση συνθετικών δεδομένων που υπολογίστηκαν με τη μέθοδο των Π.Δ., για διάφορα συνθετικά προσομοιώματα, με θεωρητικά δεδομένα που υπολογίστηκαν από την εφαρμογή της αναλυτικής μεθόδου του Διακριτού Κυματάριθμου (Δ.Κ.) (Discrete Wavenumber method) (Bouchon, 1981; υπολογιστικός κώδικας Axitra, Coutant, 1989). Από τις συγκρίσεις αυτές προέκυψε ένα απόλυτο μέτρο αξιολόγησης των συνθετικών καταγραφών που παράχθηκαν με τη μέθοδο των Π.Δ. αλλά και της αποτελεσματικότητας των απόλυτα ταυτιζόμενων στρωμάτων ως τεχνητό όριο.

Ένα επιπλέον μέτρο που χρησιμοποιήθηκε για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων είναι η σύγκρισή τους με συνθετικά αποτελέσματα που υπολογίστηκαν με τη μέθοδο των Π.Δ. σε διευρυμένα υπολογιστικά προσομοιώματα. Συγκεκριμένα οι υπολογισμοί με τη μέθοδο των Π.Δ. εκτελέστηκαν και για μια διευρυμένη εκδοχή των συνθετικών προσομοιωμάτων, με μεγαλύτερες διαστάσεις υπολογιστικού χώρου και την ίδια γεωμετρία πηγής-δεκτών τοποθετημένων στον υπολογιστικό χώρο, όμως, με τέτοιο τρόπο που δεν έφταναν στους δέκτες τεχνητές ανακλάσεις από τα απορροφητικά όρια. Με τον τρόπο αυτό υπολογίστηκαν συνθετικές κυματομορφές από αριθμητική προσομοίωση, απαλλαγμένες από τις τεχνητές ανακλάσεις των απορροφητικών ορίων, που χρησιμοποιήθηκαν ως αποτελέσματα αναφοράς για τη σύγκριση τους με τις υπόλοιπες συνθετικές κυματομορφές.

Οι συγκρίσεις πραγματοποιήθηκαν στα αποτελέσματα που προέκυψαν από την εφαρμογή των μεθόδων σε δύο συνθετικά προσομοιώματα, ένα ομογενούς ημιχώρου και ένα με επιφανειακό στρώμα υπερκείμενο ενός ομογενούς ημιχώρου. Για το ομογενές προσομοίωμα, οι υπολογισμοί εκτελέστηκαν για δυο διαφορετικές τιμές του λόγου Poisson Vp/Vs=4 και Vp/Vs=1.78 (προσομοίωμα Α και Β αντίστοιχα), με στόχο τον έλεγχο της σταθερότητας του σχήματος των Π.Δ. σε προσομοιώματα με ακραίες τιμές λόγου Poisson . Τυπικά αποτελέσματα από τις προηγούμενες συγκρίσεις παρουσιάζονται στο σχήμα 1.

Συμπεράσματα

Συμπεράσματα

Σχήμα 1. Επιμήκεις συνιστώσες συνθετικών κυματομορφών που υπολογίστηκαν με τη χρήση μη ανακλαστικών ορίων μαζί με τις κυματομορφές για πάχη της ζώνης των απόλυτα ταυτιζόμενων στρωμάτων 10 και 30, για το προσομοίωμα Α και κάθετη πρόσπτωση κυρίως των επιμήκων κυμάτων.

Kατεβάστε το κεφάλαιο σε μορφή PDFΣυμπεράσματα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

ΓΕΩΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ-ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΥΝΘΕΤΙΚΩΝ ΚΥΜΑΤΟΜΟΡΦΩΝ

Η πόλη της Θεσσαλονίκης βρίσκεται στη γεωλογική ζώνη Αξιού-Βαρδάρη που συνορεύει με την Περιροδοπική ζώνη και με τη Σερβομακεδονική, μια από τις πλέον σεισμοτεκτονικά ενεργές περιοχές της Ελλάδας (Papazachos et al. 1983). Η πόλη εκτείνεται γύρω από το Θερμαϊκό κόλπο και παρουσιάζει τοπογραφικό ανάγλυφο που ξεκινάει από την παραλιακή λεωφόρο στο επίπεδο της θάλασσας και καταλήγει στις ΒΑ παρυφές της με λόφους ύψους 100-150 m . Από γεωλογική άποψη, το πολεοδομικό συγκρότημα παρουσιάζει ποικιλομορφία ως προς τους γεωλογικούς σχηματισμούς και τα διάφορα υλικά που περιλαμβάνει ο καθένας από αυτούς. Το πολεοδομικό συγκρότημα εδράζεται σε 3 μεγάλης κλίμακας βασικές γεωλογικές ενότητες με γενική διεύθυνση ΒΔ-ΝΑ. Η πρώτη ενότητα αφορά το μεταμορφωμένο υπόβαθρο (γνεύσιοι, πρασινοσχιστόλιθοι, επιγνεύσιοι) με επιφανειακή εμφάνιση στα Β-ΒΑ του πολεοδομικού συγκροτήματος. Το βραχώδες υπόβαθρο βυθίζεται από 150 έως 400 m περίπου στη Δ-ΝΔ ακτογραμμή. Η δεύτερη ενότητα αποτελείται από αλλουβιακές αποθέσεις του Νεογενούς (ερυθρές ιλυώδεις άργιλοι) που καλύπτουν το υπόβαθρο. Οι πρόσφατες αποθέσεις Ολοκαινικών αργίλων-άμμων-φερτών υλικών συνθέτουν την τρίτη και επιφανειακή ενότητα.

Η πόλη δοκιμάστηκε από πολλούς ισχυρούς σεισμούς (σχήμα 4.5), πολλοί από τους οποίους ήταν καταστροφικοί. Μερικοί από τους μεγαλύτερους σεισμούς ήταν της Θεσσαλονίκης το 1759 (Μ 6.5), της Ασσήρου το 1902 (Μ 6.6), της Ιερισσού το 1932 (Μ 7.0) και της Θεσσαλονίκης το 1978 (Μ 6.5), (Παπαζάχος και Παπαζάχου, 2002). Στο σχήμα 1 παρουσιάζεται χάρτης των επικέντρων γνωστών σεισμών που σημειώθηκαν στο Βορειοελλαδικό χώρο για το χρονικό διάστημα από το 550 π.Χ. μέχρι το 2006 με μέγεθος Μ>=4.5.


Σχήμα 1. Χάρτης των επικέντρων γνωστών σεισμών που σημειώθηκαν στο Βορειοελλαδικό χώρο για το χρονικό διάστημα από το 550 π.Χ. μέχρι το 2006 με μέγεθος Μ>=4.5. Τα δεδομένα είναι πλήρη για μεγέθη μεγαλύτερα ή ίσα του 5.5 από το 1901, 4.9 από το 1911 και 4.5 από το 1950 (Papazachos et al., 2006).

Στο κεφάλαιο παρουσιάζεται η τροποποίηση των διαθέσιμων τρισδιάστατων εδαφικών προσομοιωμάτων (Anastasiadis et al., 2001; Apostolidis et al., 2004a,b) για την περιοχή της Θεσσαλονίκης με σκοπό την παραγωγή υπολογιστικών προσομοιωμάτων που θα χρησιμοποιηθούν για την προσομοίωση τρισδιάστατων συνθετικών καταγραφών με τη μέθοδο των Πεπερασμένων Διαφορών (Π.Δ). Παρουσιάζονται επίσης οι παράμετροι των σεισμών που επιλέχθηκαν για προσομοίωση και τέλος παρατίθενται όλες οι τιμές των παραμέτρων που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτέλεση των υπολογισμών.

Kατεβάστε το κεφάλαιο σε μορφή PDFΣυμπεράσματα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 5

ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΣΥΝΘΕΤΙΚΩΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΑΠΟ 3D ΓΕΩΦΥΣΙΚΑ ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΜΑΤΑ

Τα αποτελέσματα που παράχθηκαν στο προηγούμενο κεφάλαιο συγκρίθηκαν με ενόργανες παρατηρήσεις και συνθετικά δεδομένα από άλλες μεθοδολογίες, με σκοπό τον έλεγχο της αξιοπιστίας και της λειτουργικότητας των τρισδιάστατων γεωφυσικών προσομοιωμάτων, σε σχέση με τη μέθοδο των Πεπερασμένων Διαφορών (Π.Δ.). Η σύγκριση με τις ενόργανες παρατηρήσεις πραγματοποιήθηκε στο πεδίο των συχνοτήτων, αφού οι συνθετικές καταγραφές των Π.Δ. προέρχονται από συγκεκριμένα σενάρια που δεν αντιστοιχούν σε κάποιο πραγματικό σεισμό, έτσι ώστε να μπορούν να πραγματοποιηθούν άμεσες συγκρίσεις κυματομορφών στο πεδίο του χρόνου. Συνοπτικά, στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζονται:

  • Συγκρίσεις των κλασικών φασματικών λόγων SSR που προέκυψαν από τα έξι σεισμικά σενάρια για το εδαφικό προσομοίωμα του Αποστολίδη (2002) με τα αποτελέσματα από ενόργανες παρατηρήσεις των Lachet et al. (1996) και Triantafyllidis et al. (2004b ).
  • Συγκρίσεις των κλασικών φασματικών λόγων SSR και των φασματικών λόγων H/V για τα έξι σεισμικά σενάρια και το εδαφικό προσομοίωμα των Anastasiadis et al. (2001) με αποτελέσματα που προέκυψαν από ενόργανες παρατηρήσεις των Lachet et al. (1996), Triantafyllidis et al . (2004 b), Πάνου (2007) καθώς και από μονοδιάστατη και δισδιάστατη προσομοίωση (Triantafyllidis et al., 2004b, Raptakis et al., 2004 b και Πάνου, 2007).
  • Μελέτη της χωρικής μεταβολής των φασμάτων απόκρισης και των φασμάτων πλάτους Fourier για τα έξι σεισμικά σενάρια.
  • Συγκρίσεις με αποτελέσματα άλλων εργασιών κατά μήκος τομών στην περιοχή της Θεσσαλονίκης από τους Raptakis et al. (2004a, 2004b) και τους Triantafyllidis et al. (2004a, 2004b) στο πεδίο των συχνοτήτων και του χρόνου.

Στο σχήμα 1 παρουσιάζονται τυπικά αποτελέσματα συγκρίσεων κλασικών φασματικών λόγων SSR για δύο θέσεις στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης, αρχαία αγορά (AGO) και κτήριο εργαστηρίου Εδαφομηχανικής ΑΠΘ (LAB).

Σχήμα 1. Μέσοι όροι των επιμέρους φασματικών ενισχύσεων από τα έξι σενάρια, που προέκυψαν από την εφαρμογή της μεθόδου SSR στις οριζόντιες συνιστώσες (μαύρη καμπύλη). Με τη στικτή καμπύλη φαίνεται η τυπική διακύμανση της μέσης φασματικής ενίσχυσης. Οι μέσες φασματικές ενισχύσεις των Lachet et al. (1996) και Triantafyllidis et al. (2004a), από ενόργανες παρατηρήσεις, φαίνονται με τη μπλε και την πράσινη καμπύλη, αντίστοιχα. Με την ροζ και την κόκκινη καμπύλη παρουσιάζονται οι φασματικές ενισχύσεις από μονοδιάστατες και δισδιάστατες προσομοιώσεις των Triantafyllidis et al. (2004b) ενώ με κίτρινο και καφέ χρώμα παριστάνονται οι φασματικές ενισχύσεις από μονοδιάστατες και δισδιάστατες προσομοιώσεις των Raptakis et al. (2004b).

Kατεβάστε το κεφάλαιο σε μορφή PDFΣυμπεράσματα

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΙΣΧΥΡΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΤΟΥ ΣΕΙΣΜΟΥ ΤΗΣ 4ης ΙΟΥΛΙΟΥ 1978 (Μ5.1)

Στα προηγούμενα κεφάλαια μελετήθηκε η αξιοπιστία των διαθέσιμων τρισδιάστατων εδαφικών προσομοιωμάτων για την ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, μέσω της σύγκρισης των χαρακτηριστικών της σεισμικής κίνησης από διάφορα σενάρια σεισμών με τη χρήση μέσων πειραματικών καμπυλών φασματικής ενίσχυσης για διάφορες θέσεις στην περιοχή μελέτης. Στο παρόν κεφάλαιο εξετάζεται επιπρόσθετα η αξιοπιστία του εδαφικού προσομοιώματος των Anastasiadis et al. (2001) με τη σύγκριση των συνθετικών καταγραφών με ενόργανες παρατηρήσεις στο πεδίο του χρόνου και των συχνοτήτων. Για το λόγο αυτό επιλέχθηκε να γίνει προσομοίωση του σεισμού της 4ης Ιουλίου 1978, ο οποίος αποτελεί τον ισχυρότερο μετασεισμό του μεγάλου σεισμού της 20ης Ιουνίου 1978 που συνέβη στην περιοχή της Θεσσαλονίκης. Στο Σχήμα 1 παρουσιάζεται χάρτης με τα επίκεντρα και μηχανισμούς γένεσης του κύριου σεισμού και του ισχυρότερου μετασεισμού της ακολουθίας του 1978.

Σχήμα 1. Επίκεντρα και μηχανισμοί γένεσης του κύριου σεισμού και εκτιμώμενος μηχανισμός γένεσης του ισχυρότερου μετασεισμού της ακολουθίας του 1978. Με τα μαύρα τρίγωνα σημειώνονται οι θέσεις για τις οποίες υπάρχουν ενόργανες καταγραφές ισχυρής κίνησης από το μετασεισμό της 4ης Ιουλίου 1978.

Η επιλογή του συγκεκριμένου σεισμού έγινε για δύο κυρίως λόγους:

  • Για το σεισμό αυτό υπάρχουν διαθέσιμες καταγραφές ισχυρής κίνησης στο πολεοδομικό συγκρότημα της Θεσσαλονίκης και κατά συνέπεια υπάρχει η δυνατότητα σύγκρισης των συνθετικών καταγραφών με πραγματικά δεδομένα.
  • Λόγω του σχετικά μικρού πλάτους των εδαφικών κινήσεων δεν αναμένεται η εμφάνιση μη γραμμικών φαινομένων στη συμπεριφορά των εδαφών. Παράλληλα, το μικρό μέγεθος του σεισμού εξασφαλίζει την απουσία πολύπλοκων χαρακτηριστικών διάρρηξης που θα ήταν πολύ δύσκολο ή αδύνατο να προσομοιωθούν με τη συγκεκριμένη μέθοδο των Πεπερασμένων Διαφορών και την αντίστοιχη υλοποίησή της σε υπολογιστικό κώδικα.

Kατεβάστε το κεφάλαιο σε μορφή PDFΣυμπεράσματα

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ο κύριος στόχος της παρούσας διατριβής ήταν η προσομοίωση της σεισμικής κίνησης με τη χρήση τρισδιάστατων προσομοιωμάτων για τους εδαφικούς σχηματισμούς της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης. Η προσομοίωση πραγματοποιήθηκε με την αριθμητική μέθοδο των Πεπερασμένων Διαφορών και στα πλαίσια της διατριβής μελετήθηκαν οι κυριότερες ιδιότητες των τεχνητών ορίων που χρησιμοποιούνται για την οριοθέτηση των πεπερασμένων υπολογιστικών προσομοιωμάτων .

Ειδικότερα, ενσωματώθηκε στον υπολογιστικό κώδικα, με τον οποίο υλοποιήθηκε η μέθοδος των Πεπερασμένων Διαφορών στην παρούσα διατριβή, ο σχηματισμός των Μη Χωριζόμενων Απόλυτα Ταυτιζόμενων Στρωμάτων (Non - Splitting Perfect Matching Layers - ΝPML) και μελετήθηκαν οι ιδιότητες του. Παράλληλα, πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις με άλλα τεχνητά όρια, οι οποίες ανέδειξαν την ανωτερότητα των Απόλυτα Ταυτιζόμενων Στρωμάτων ως τεχνητό όριο στη μέθοδο των Πεπερασμένων Διαφορών.

Για τη μελέτη της θεωρητικής προσομοίωσης της διάδοσης των σεισμικών κυμάτων στην περιοχή της Θεσσαλονίκης, με τη χρήση τρισδιάστατων προσομοιωμάτων εδαφικών σχηματισμών, σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν έξι σεισμικά σενάρια για επιφανειακούς σεισμούς στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, με τρία διαφορετικά επίκεντρα και δύο διαφορετικούς μηχανισμούς γένεσης. Επίσης, προσομοιώθηκε ο σεισμός της 4ης Ιουλίου 1978, για μέγιστη θεωρητική συχνότητα, fmax, 3 Hz, και πραγματοποιήθηκαν συγκρίσεις με ενόργανες παρατηρήσεις τόσο στο πεδίο των συχνοτήτων όσο και στο πεδίο του χρόνου οι οποίες οδήγησαν, μεταξύ άλλων, στο συμπέρασμα ότι η πιθανότερη τιμή για το εστιακό βάθος του σεισμού είναι αυτή των 18 Km .

Kατεβάστε το κεφάλαιο σε μορφή PDFΣυμπεράσματα

ΔΙΑΔΟΣΗ ΣΕΙΣΜΙΚΩΝ ΚΥΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Τα επίκεντρα των σεισμών που επιλέχθηκαν για προσομοίωση κατανεμήθηκαν στο χώρο έτσι ώστε τα χαρακτηριστικά τους (επίκεντρο, εστιακό βάθος, μηχανισμός γένεσης, μέγεθος) να αντιστοιχούν στα πραγματικά χαρακτηριστικά της σεισμικότητας της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης. Το εστιακό βάθος (5Km) και το μέγεθος (M5.1) είναι κοινά και για τα δύο σενάρια που παρουσιάζονται στη συνέχεια.

ΣΕΙΣΜΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ



<

ΣΕΙΣΜΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ



ΤΡΟΠΟΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

Επικοινωνία

Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί μου μέσω της φόρμας:

Please enter a name Please enter an email address Please enter a valid email address Please enter a message